Bir yıl böyle geçti (I)

Sevgili okurlarım, geçen yıl sizlerle pek çok konuyu paylaştık. Bazılarını hatırlatıp hafızamızı tazelemekte fayda var.

                                   Spor engelliyi topluma kazandırır (27.05. 2019)


Paralimpik Komitesi’ne (TMPK), gerekse Türkiye Engelliler Spor Yardım ve Eğitim Vakfı’na (TESYEV) birçok kentimizden telefonla ya da mail yoluyla başvurular geliyor. “Falanca kentte ikamet ediyorum, engelim şudur, spor yapmak istiyorum, bana destek olabilir misiniz?” diye soruyorlar.

Her iki kurumumuz da bu spor yapmaya arzulu gençlerimizi elinden geldiğince yönlendiriyor ama yetmiyor. Bu gençlerimizin başvuracağı ilk kurum, bulundukları şehirdeki il spor müdürlükleri. Onlar da bu gençlerimizi ilgili kulüplere yönlendirmek durumundalar. Tabii o il spor müdürlerinin engelliler sporu konusunda bir bilgisi varsa.

                                   15 yılda gelişmeler oldu


Senelerdir Spor Genel Müdürlüğü’ne rica ediyoruz, “81 ilin Gençlik ve Spor il Müdürleri ile yaptığınız bir toplantıya bizleri de davet ediniz, kendilerine engelli sporunu, nasıl destek olunması gerektiğini, yasalardan doğan sorumluluklarını anlatalım” diyoruz.

Zannediyor musunuz ki bugüne kadar bu konuda bir tek cevap ya da davet geldi. Son 15 yıldır ülkemizde engelli sporları konusunda büyük gelişmeler yaşandı. Bunda da spor kulüpleri ve antrenörlerimizin katkısı çok büyük. En büyük pay ise Sevgili Mehmet Ali Şahin’in Spordan Sorumlu Devlet Bakanı olduğu döneme ait.

Bugün hâlâ bazı illerimizin spor müdürlüklerinde, “İdare edin şunları, sakatın da sporu mu olur?” diyenler olduğunu biliyoruz. Gün gelecek, bu zihniyet değişecek ama bunu görmeye ömrümüz yeter mi bilemiyoruz.  

                                   Öncelik spor olmalı

İl spor müdürlerinin engelliler sporunu hatta genel olarak sporu ciddiye almamasından kaynaklanan problemlerin hangi boyutlara vardığını ve bütün bunların sebeplerini görebilmemiz açısından bazı okurlarımızın gönderdiği maillerdeki görüşlere de şöyle bir göz atmak yeterlidir sanırım:

* Şu an, başta Ankara, İstanbul ve Gaziantep gibi iller olmak üzere birçok il müdürü, kredi yurtlar kurumundan atandı, yani otelcilerden!      

* Bazılarının konuşmaları şöyle: Spor da neymiş, spor geçici. Bizim amacımız geleceği yönetecek gençliğe şekil vermek.

* İl spor müdürlerine bu konuda eğitim gerek, tabii Gençlik ve Spor Bakanlığı uygun görürse. Bu gelen örnekleri daha da çoğaltmak mümkün. Anlayamadığımız yapılan atamalar değil, vardır elbette Gençlik ve Spor Bakanlığı’nın bir bildiği. Ama il spor müdürü olarak atanan kişinin önceliğinin spor olması gerekmez mi? Engelliler sporunun da, engelsizlerin yaptığı spor gibi, ciddi bir konu olduğunu bilmeleri gerekmez mi? Acaba ne zaman il spor müdürleri bir araya getirilip engelliler sporu konusunda eğitim verilecek?

                                   Müdürler eğitilmeli

Her zaman söylüyoruz, bir kez daha tekrarlamakta fayda görüyorum. Eğer Gençlik ve Spor Bakanlığımızın bu yönde bir tasarrufu olursa, -ki bize göre mutlaka olmalıdır- başta bu satırların yazarı olmak üzere, Türkiye Milli Paralimpik Komitesi olarak üzerimize düşen her görevi yerine getirmeye hazırız.

Engelli bireylerimizi topluma kazandırmanın en etkili yolu onlara spor yaptırmaktan geçer. Bunu da ancak, bilgiyle donatılmış yöneticiler vasıtasıyla yapabiliriz. Bu nedenle il spor müdürlerinin eğitilmesi ülke sporumuz açısından hayati önem taşıyor.

Son olarak, engelli sporlarına karşı duyarlılığını bildiğimiz, Sayın Bakanımızın Yardımcısı, ‘Asrın Güreşçisi’ sevgili Hamza Yerlikaya’yı bu konularda göreve davet edersek bize kızmasın lütfen.

                                    ‘Sadece hakkımızı istiyoruz’

Türkiye Engelliler Spor Yardım ve Eğitim Vakfı (TESYEV) Bursiyerleri’nden Erzurum Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Sosyal Bilgiler Öğretmenliği Bölümü’nden Seyran Altun, ‘Engelli Öğretmenler Atama Platformu’ adına bize aşağıdaki maili yollamış.

Biz de, ‘elçiye zeval olmaz’ diyerek Sayın Milli Eğitim Bakanımız Ziya Selçuk’a iletiyoruz. Umarım konuya duyarlılık gösterirler ve atama bekleyen 950 engelli öğretmenimizin bu çok önemli sorununa çözüm getirirler. ‘Öğrencilerimize kavuşalım’ “Biz, 1.5 yıldır atama bekleyen 950 engelli öğretmeniz. Çok değil, sadece bir avuç, yüreği eğitim aşkıyla çarpan, öğrencilerine kavuşacak olmanın heyecanıyla yaşayan eğitim neferleriyiz.

Alnımızda bilgilerden bir çelenk, aydınlık geleceği kurmaya hazır öğretmenleriz. Engelli kelimesine bakıp eksik, zayıf, yenik sanmayın bizi. Öldürmeyen acının güçlendirdiği çelik gibi yüreğimizle hayata yenilmeyen, düştüğümüz yerden daha güçlü kalkan engelli öğretmenleriz.

Çaldığımız her kapı yüzümüze kapansa da önümüze dikenli yollar, çıkmaz sokaklar çıksa da yine de yolunu bulmaya muktedir engelli öğretmenleriz. İlacımız, yaşama sevincimiz, öğrencilerimize kavuşmaya engel olmayın. Asıl engel yüreklerde, bizde değil. Biz ki engellerimize rağmen üniversite okumuş, kendi hayatımızı kimseye bağımlı olmadan yaşamaya karar vermiş engelsiz yürekleriz ve artık duyulsun sesimiz.

Fazlasını değil, sadece hakkımızı istiyoruz. Sosyal devlet ilkesinin gereğinin yapılmasını, Birleşmiş Milletler’in ‘Engelliler kamuda istihdam edilir’ ilkesinin uygulanmasını talep ediyoruz. 950 engelli öğretmen öğrencilerine kavuşsun artık.  

ÇENGELLİ PANO

‘Pes etmek yok’

Engelli bireylerin sorunları çok, elden bir şey gelmiyor. Evet, zordur hayat. Bize düşen önümüzdeki engelleri en aza indirmek. Sabah kalkarsın, herkes gibi kendi çapında bir şeyler yaparım diye. Ama bir engel çıkar karşına, yılmadan devam edersin.

Bir tanıdığı ayağını kırar, koltuk değnekleriyle yürümeye çalışır ve “Engel nedir, şimdi anladım” der. Bir destekçin yoksa işte o zaman bütün hayaller yok olur. Ne olursa olsun, biz engelleri aşmaya devam edeceğiz. Bu duygu ve düşüncelerimle her zaman olduğu gibi pes etmek yok, mücadeleye devam. Kalın sağlıcakla  

Erdem Ateş / Bursa Tel: 0507 633 87 39

`Yardım istiyorum`

Yüzde 46 engelliyim. 4 çocuğum var. Eşimden ayrıyım, hastayım, çalışamıyorum. Astım, KOAH şeker, kalp, tansiyon, romatizmam var. Bacaklarım tutmuyor. İlaçlarımı düzenli alamıyorum. Borç çok, çocuklarım aç, perişan yaşıyoruz.

İki yaşında oğlum var, bez alamıyorum. İki çocuğum okuyor, harçlık vermiyorum. Hayırseverlerden, işadamlarından maddi-manevi yardım, bez, elbise gıda yardımı istiyorum.  

(İsim adres bizde saklı) Tel: 0538 246 44 60  

                                                                                                       Posta/06.01.2020
Yazının gazete görünümü için tıklayınız 







YAZARIMIZ YAVUZ KOCAÖMER`İN TÜM YAZILARI:

Yükleniyor...
YAZARIMIZDAN
GURUR TABLOMUZ
Yıl Altın Gümüş Bronz
2008 1 0 1
2012 1 5 4
2016 3 1 5

TOKYO 2020 GERİ SAYIM BAŞLADI

Tokyo 2020 Paralimpik Oyunları
25 Ağustos - 6 Eylül
SINIFLANDIRMA Dünya Anti-Doping Ajansı